Awit 7

Ang Pag-Ampo sa Tulo ka Balaang mga Anak (Daniel 3:26-56)

Dayegon ka ug angayang himayaon, O Ginoo, Diyos sa among katigulangan! Himayaon ang imong ngalan hangtod sa kahangtoran!

Ikaw ang kaangayan; Walay buling ang imong binuhatan; ang imong pamaagi may katarongan. Ikaw matuod nga hukmanan.

Makataronganon tinuod ang imong hukom paghatag og kadaot kanamo ug sa Jerusalem, ang Balaang Dakbayan sa among katigulangan. Ang imong gibuhat nagsubay sa kamatuoran ug kaangayan isip silot sa among kasaypanan.

Nakasala mi ug mipahilayo kanimo. Bug-at kaayo ang among kasaypanan. Wala mi maminaw sa imong kasugoan.

Wala mi mosunod nila ni motuman sa tanan mong gimando alang sa among kabulahanan.

Ang tanang kadaot nga imong gipahamtang kanamo ug ang tanan mong gibuhat kanamo, ang tanan imong gipahamtang sumala sa imong makiangayong hukom.

Gitugyan mo kami sa mga kamot sa among mga kaaway, mga tawong wala motoog balaod ug walay puangod; sa kamot sa hari nga tikasan, ang labing bangis sa tibuok kalibotan.

Karong adlawa, dili mi makabukas sa among baba. Ang kaulaw ug katingi mitabon namo nga nag-alagad ug nagsimba nimo.

Ayaw mi pasagdi bisan kanus-a; ayaw isalikway ang kasabotan tungod sa imong Ngalan.

Ayaw itungina namo ang imong kalooy, tungod ni Abraham, imong higala, ni Isaac, imong sulugoon, ni Israel, ang imong balaan.

Nanaad ka nga imo siyang padaghanon sama sa mga bitoon sa kalangitan ug sa mga balas sa kabayba- yonan.

Ginoo, sud-onga, nahimo mi karon nga labing gamay sa tanang nasod sa tibuok kalibotan. Naulawan mi tungod sa among kasaypanan,

Karong panahona, nawad-an mig hari, manulonda, o pangulo. Dili mi makahalad kanimo og halad-sinunog, pag-antos ug insenso. Wala mi sa dapit diin makahatag mi nimo sa unang abot sa among mga tanom, aron malooy ka namo.

Kon mohalad mi sa among kaugalingon nga mahinulsolon ug mapaubsanon, imo unta ming dawaton labaw kay sa mga baka ug mga torong karnero isip halad- sinunog ug sa kaliboan nga mga piniling karnero.

Madawat unta namo ang imong panalangin. Sayod mi nga ang masaligon nimo dili gyod makawang.

Karon, moalagad mi nimo sa tibuok namong kasingkasing. Mahadlok na ming moatubang nimo.

Ayaw mi pasagdi nga pakaulawan, hinonoa, tagda mi sa imong kaayo ug dakong kalooy.

Ilikay mi sa kadaot. Ihatag kanamo ang himaya sa imong Ngalan, Ginoo.

Malibog unta ang nanamastamas sa imong mga sulugoon. Tuphon unta sila sa kaulaw, ug mawad-an sa ilang gahom. Puypoya sila.

Ug ipakita kanila nga ikaw lang ang Diyos ug Ginoo nga naghari sa tibuok kalibotan.

Ang mga sulugoon sa hari nga mitambog nila wala mohunong pagsugnod sa kalayo og lana, alkitran, pabilo ug mga sanga sa kahoy.

Para sa napulo ug duha ka bersikulo

Mao nga mikaylap ang kalayo hangtod sa baynte singko ka dupa ug misunog sa mga Kaldeo nga nagalirong.

Apan ang anghel sa Ginoo nanaog ug mitupad kang Azarias ug mga kauban. Iyang giabog ang kalayo gawas sa pogon ug gihuyop.

Miabot ang kabugnaw nga sama sa hangin ug gabon. Ang kalayo dili makadulot nila o makasakit nila.

Ang tulo nagdungan pag-awit, paghimaya ug pagdayeg sa Diyos samtang diha sila sa pogon, sa pag-ingon:

Para sa walo ka bersikulo

Dayegon ka, Ginoo, Diyos sa among katigulangan; himayaon ug simbahon ka hangtod sa kahangtoran.

Dayegon ang imong balaan ug mahimayaong ngalan, awiton ug simbahon hangtod sa kahangtoran.

Para sa unom ka bersikulo

Dayegon ka diha sa templo sa imong balaang himaya, awiton ug simbahon hangtod sa kahangtoran.

Dayegon ka nga nagsuhid sa kailadman, ikaw nga nahimutang ibabaw sa kerubin, himayaon ug simbahon hangtod sa kahangtoran.

Para sa upat ka bersikulo

Dayegon ka diha sa trono sa imong gingharian, awiton ug simbahon hangtod sa kahangtoran.

Dayegon ka sa halapad nga kalangitan, himayaon ug simbahon hangtod sa kahangtoran..

Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug sa kanunay, ug hangtod sa mga kahangtoran sa mga kahangtoran. Amen.