Awit 6

Ang Pag-Ampo ni Jonas (Jonas 2:2-9)

Ako nagsangpit sa Ginoo tungod sa akong kagul-anan, Ug siya mitubag kanako; Gikan sa tiyan sa Hades ako mitu-aw, Ug ikaw nagpatalinghug sa akong tingog.

Para sa napulo ka bersikulo

Kay ako gitambog mo ngadto sa kahiladman, didto sa kinataliwad-an sa kadagatan, Ug gilimisan ako sa lunop.

Ang tanan nimong mga balud ug ang imong dagkung mga bakat minglapaw kanako.

Para sa walo ka bersikulo

Ug ako miingon: Gisalikway ako gikan sa atubangan sa imong mga mata; Bisan pa niana ako nagatan-aw pag-usab paingon sa imong balaan nga templo.

Ang katubigan nanaglimis kanako, bisan pa hangtud sa akong kalag; Ang kahiladman nanaglibut kanako; Ang mga lusay nanagputos sa akong ulo. Ilalum sa kabukiran nanaug ako; Ang yuta uban sa iyang mga trangka nagtak-up kanako sa walay katapusan:

Para sa unom ka bersikulo

Apan ikaw nagbangon sa akong kinabuhi gikan sa gahong, Oh Ginoo nga akong Dios.

Sa diha nga ang akong kalag nagmaluhayon sa sulod nako, Nahanumdum ako sa Ginoo; Ug ang akong pag-ampo midangat diha kanimo, ngadto sa imong balaan nga templo.

Para sa upat ka bersikulo

Sila nga nagatagad sa bakakon nga mga kakawangan Mingbiya sa ilang kaugalingong kalooy.

Apan ako magahalad kanimo uban sa tingog sa pagpasalamat; Pagabayran ko kadtong akong gipanaad. Ang kaluwasan anaa man sa Ginoo..

Himaya sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, karon ug sa kanunay, ug hangtod sa mga kahangtoran sa mga kahangturan. Amen.